نوشت كه مىخواهد با وى ازدواج كند ! زبّاء هم نوشت كه من خودم را به تو تزويج كردم و به سوى من بيا ! پس جذيمه نزد وى رفت ؛ ولى هنگامى كه بر او وارد شد . . . او را كشت و قطعه قطعه‌قطعه‌اش كرد . جذيمه در زمان اردشير بن بابك و شاهپور بن اردشير زندگى مىكرد . « 1 » ( 1 ) هنگامى كه جذيمه به قتل رسيد ، خواهرزاده‌اش ، عمرو بن عدى ( و به خاطر همين بنى عدى ناميده شدند ) بن نصر ( و به خاطر همين بنى نصر ناميده شدند ) بن ربيعه ( كه همان بنى ربيعه هستند ) بن عمرو بن الحارث بن مالك بن غنم بن نمارة بن لخم جانشين وى شد و براى همين لخمىها ناميده شدند و به خاطر تكرار اسم منذر در ميان آنها به مناذرهء عراق به ازاى غساسنهء شام مشهور شدند . ( 2 ) مسعودى مىگويد : در حيره پسر عموى جذيمه ، عمرو بن عبد الحىّ تنوخى حكومت مىكرد و هنگامى كه عمرو بن عدىّ بزرگان لشكر دايىاش را با وعده مال و مقام به خويش جذب كرد و بعدها نيز افراد زيادى به وى ملحق شدند و پس از آن جنگ سختى بين او و عمرو بن عبد الحى تنوخى در گرفت ، به گونه‌اى كه طرفين از انقراض خويش ترسيدند و تنوخى تسليم ابن عدى شد و امر به سود وى تمام شد . « 2 » ( 3 ) يعقوبى مىگويد : پس از آن امرؤ القيس بن عمر « 3 » به حكومت رسيد و سپس برادرش حارث بن عمرو و سپس عمرو بن امرئ القيس . ( 4 ) مسعودى مىگويد : پس از آن نعمان امرؤ القيس به حكومت رسيد « 4 » و يعقوبى مىگويد : پس از آن منذر بن ( نعمان بن ) امرؤ القيس به حكومت رسيد . سپس نعمان ( بن منذر ) به حكومت رسيد و سى و دو سال فرمانروايى كرد و پادشاهان ساسانى هم عصر وى عبارت بودند از : يزدگرد اول « 5 » و بهرام گور . وى از غلبه‌كننده‌ترين پادشاهان عرب بر دشمنانش بود . او بارها با

--> ( 1 ) . مروج الذهب ، ج 2 ، ص 65 . ( 2 ) . همان ، ص 71 . حاكميت وى صد سال طول كشيد ، ج 2 ، ص 66 و 74 ؛ و در تاريخ يعقوبى ، ج 1 ، ص 209 آمده است كه 55 سال . بلكه شاهپور بن اردشير ساسانى از 241 تا 271 م . كه به مدت سى سال مىباشد او را به حكومت نصب كرد « العصر الجاهلى ، ص 44 » . ( 3 ) . او در سال 272 م . به پادشاهى رسيد و گويى كه وى به جنگ لبنان رفته بود كه در شرق كوه‌هاى دروز مرد و در سال 328 م . در همان جا دفن شد ؛ چنان كه از اعدادى كه بر سنگ قبرش نقش بسته چنين به دست مىآيد و اين سنگ در موزهء روم نگهدارى مىشود و دوسو و مالكر آن را كشف كرده‌اند ؛ العصر الجاهلى ، ص 35 . ( 4 ) . مروج الذهب ، ج 2 ، ص 74 . ( 5 ) . از 399 - 420 م ؛ العصر الجاهلى ، ص 44 .